HAYAL VE GERÇEK


Ay ışığı pencereden girende,

Senden yana hayâl kurmak ne güzel.

Ya bir otobüste ya bir tirende,

Gurbet ilden sana varmak ne güzel.



Aşkın mayasını senden alıp da,

Şekillendim sevdâ denen kalıpta.

Evinizin kapısını çalıp da,

İlk çıkandan seni sormak ne güzel.



Umudu yoksula bol verir Hudâ;

Bin tohuma can varbir damla suda.

Gerek uyanık ol, gerek uykuda

Benden bakıp seni görmek ne güzel.



Kurumadan daha yolculuk teri,

"Gel" diye yanına çağırsan beni.

Bırakıp bir yana gamı, kederi,

Doya doya seni sarmak ne güzel.



Aşk deyince anlattığı her şeydir;

Öldürdükçe tadı gelen bir şeydir..

Azrail'e can vermesi zor şeydir;

Sen istersen sana vermek ne güzel.



© Ali Aktaş 2001